روی پیراهن شهید گمنامی نوشته بود:

 اگر برای خداست می خواهم گمنام بمانم

 گمنامی تنها برای شهرت پرستان درد آور است

 وگرنه همه اجرها در گمنامی است

عشق  یعنی استخوان و  یک پلاک

عشق یعنی سینه های چاک چاک

فکر مى کنم سال 73 بود یا 74 که عصر عاشورا بود و دل ها محزون از یاد ابا عبدالله الحسین (علیه السلام). خاطرات مقتل و گودال قتلگه، پیکر بى سر و... بچه ها در میدان مین فکه، منطقه والفجر یک مشغول جستجو بودند. مدتى میدان مین را بالا و پایین رفته بودیم ولى از شهید هیچ خبرى نبود. خیلى گرفته و پکر بودیم.

 همین جور که تنها داشتم قدم مى زدم، به شهدا التماس مى کردم که خودى نشان بدهند. قدم زنان تا زیر ارتفاع 112 رفتم. ناگهان میان خاک ها و علف هاى اطراف، چشمم افتاد به شیئى سرخ رنگ که خیلى به چشم مى زد. خوب که توجه کردم، دیدم یک انگشتر است. جلوتر رفتم که آن را بردارم. در کمال تعجب دیدم یک بند انگشت استخوانى داخل حلقه انگشتر قرار دارد. صحنه عجیب و زیبایى بود. بلا درنگ مشغول کندن اطراف آنجا شدم تا بقیه پیکر شهید را در آورم.
بچه ها را صدا زدم و آمدند. على آقا محمودوند و بقیه آمدند. آنجا یک استخوان لگن و یک کلاه خود آهنى و یک جیب خشاب پیدا کردیم. خیلى عجیب بود. در ایام محرم، نزدیک عاشورا و اتفاقاً صحنه دیدنى بود. هر کدام از بچه ها که مى آمدند با دیدن این صحنه، خوا نا خواه بر زمین مى نشستند و بغضشان مى ترکید و مى زدند زیر گریه. بچه ها شروع کردند به ذکر مصیبت خواندن. همه در ذهن خود موضوع را پیوند دادند به روز عاشورا و انگشت و انگشتر حضرت امام حسین(علیه السلام).

 مرتضى شادکام

در وصیتنامه شهیدی آمده بود :

 خواهرم سرخی خونم را به سیاهی چادرت امانت دادم

پس امانت دار خوبی باش

بعضی از آثار بد حجابی:

چشم و هم چشمی  = افزایش مصرف گرایی = اختلافات خانوادگی =

طلاق = فرزندان طلاق= افراد با مشکلات روانی = افزایش خلافکاری و نا امنی

= افزایش بودجه امنیتی = هدر رفتن منابع مالی = ضعف اقتصادی =

افزایش بیکاری = گسترش فقر = ........ 

آرام بخواب برادرم

هنوز کبوترها عاشق می شوند